📚 บทสนทนาภาษาญี่ปุ่นในเกม (Game Transcripts)

Day 1: ทักทายในโรงเรียน

ระบบ / システム: あなたの名前なまえを教おしえてください。
(กรุณากรอกชื่อของคุณ)

（バンコクのうだるような暑あつさの中なか、新あたらしい日本語にほんごの授業じゅぎょうが始はじまる……）
((ความร้อนอบอ้าวของกรุงเทพฯ การเรียนภาษาญี่ปุ่นคาบใหม่กำลังจะเริ่มขึ้น...))

ยุ้ย / ユイ: 皆みなさん、おはようございます。
(สวัสดีค่ะทุกคน)

ยุ้ย / ユイ: 今日きょうから1ヶ月間げつかん、ここで日本語にほんごを教おしえることになったユイです。宜よろしくお願ねがいしますね。
(ฉันชื่อยุ้ยค่ะ จะมาเป็นอาจารย์ฝึกสอนภาษาญี่ปุ่นที่นี่เป็นเวลา 1 เดือน)

（新あたらしい先生せんせいは優やさしそうで明あかるい人ひとだ。彼女は教室きょうしつをぐるりと見渡みわたした）
((อาจารย์คนใหม่ดูเป็นคนใจดีและร่าเริง เธอกวาดสายตาไปรอบๆ ห้องเรียน))

ยุ้ย / ユイ: あそこに座すわっているあなた、お名前なまえを教おしえてもらえますか？
(คุณคนที่นั่งตรงนั้น ช่วยบอกชื่อหน่อยได้ไหมคะ?)

（その後、最初さいしょの授業じゅぎょうはあっという間まに進すすみ……放課後ほうかごになった）
((หลังจากนั้น การเรียนคาบแรกก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว... ตอนนี้เป็นเวลาเลิกเรียนแล้ว))

ยุ้ย / ユイ: はい、今日きょうはここまでです。皆みなさんお疲つかれ様さまでした。
(เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ค่ะ ทุกคนเก่งมากเลย)

（他ほかの生徒せいとたちが帰かえっていく中なか、ユイ先生せんせいは教卓きょうたくで資料しりょうを片付かたづけている）
((นักเรียนคนอื่นทยอยเดินออกจากห้องไป ยุ้ยเซนเซกำลังเก็บเอกสารอยู่ที่โต๊ะหน้าห้อง))

ยุ้ย / ユイ: 実じつは私わたし、タイで教おしえるのは初はじめてで……まだ勝手かってがわからなくて。
(จริงๆ แล้ว ฉันเพิ่งเคยมาสอนที่ไทยเป็นครั้งแรก... ยังไม่ค่อยชินเท่าไหร่เลยค่ะ)

ยุ้ย / ユイ: タワンさん、もしわからないことがあったら、いつでも言いってくださいね。
(คุณ ตะวัน ถ้ามีอะไรที่ไม่เข้าใจตรงไหน บอกฉันได้ตลอดเลยนะคะ)

（先生せんせいの笑顔えがおに、少し胸むねが鳴なった。……これからの1ヶ月げつ、ただの授業じゅぎょうでは終おわらない気きがする）
((รอยยิ้มของเซนเซทำให้ใจเต้นรัว... ดูเหมือนว่า 1 เดือนนับจากนี้ จะต้องเป็นช่วงเวลาที่ไม่ธรรมดาแน่ๆ))

Day 2: ชมความสวยงาม

（放課後ほうかご。オレンジ色いろの夕日ゆうひが差さし込こむ教室きょうしつで……）
((หลังเลิกเรียน ท่ามกลางแสงแดดสีส้มยามเย็นที่สาดส่องเข้ามาในห้องเรียน...))

ยุ้ย / ユイ: あら、タワンさん。まだ帰かえっていなかったんですか？
(อ้าว คุณ ตะวัน ยังไม่กลับบ้านอีกเหรอคะ?)

ยุ้ย / ユイ: せっかくですから、少すこし発音はつおんの復習ふくしゅうをしましょうか。
(ไหนๆ ก็อยู่แล้ว เรามาทบทวนการออกเสียงกันดีไหมคะ?)

ยุ้ย / ユイ: 日本語にほんごは口くちの形かたちが重要じゅうようなんです。私わたしの口元くちもとを見みて……
(ภาษาญี่ปุ่นเนี่ย รูปปากสำคัญมากเลยนะคะ ลองดูปากฉันนะ...)

（ユイ先生せんせいがグッと顔かおを近ちかづけてくる。ふわりと、甘あまい香かおりがした）
((ยุ้ยเซนเซขยับเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอ))

ยุ้ย / ユイ: さあ、言いってみてください。『きれい』。
(ลองพูดคำว่า 'คิเรอิ' (สวย) ดูสิคะ)

ยุ้ย / ユイ: もう、タワンさんは本当ほんとうに調子ちょうしがいいんですから。
(คุณ ตะวัน เนี่ย ชอบแกล้งฉันอยู่เรื่อยเลยนะคะ)

ยุ้ย / ユイ: でも……真面目まじめに残のこってくれて、ありがとうございます。
(แต่ว่า... ขอบคุณที่ตั้งใจเรียนนะคะ)

（照てれたように微笑ほほえむ先生せんせいが可愛くて、目めが離はなせなかった）
((รอยยิ้มเขินๆ ของเซนเซ น่ารักจนละสายตาไม่ได้เลย...))

ยุ้ย / ユイ: さて、今日きょうはこのくらいにしましょうか。いっしょに帰かえりましょう。
(เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ดีกว่าค่ะ กลับบ้านกันเถอะ)

Day 3: คำศัพท์อาหาร

（お昼休ひるやすみ。賑にぎやかな学食がくしょくの席せきで、ユイ先生せんせいが一人ひとりで座すわっているのを見みつけた）
((พักเที่ยง ณ โรงอาหารที่เต็มไปด้วยนักเรียน ฉันเห็นยุ้ยเซนเซกำลังนั่งอยู่คนเดียว))

ยุ้ย / ユイ: か、辛からい……辛からすぎます……涙なみだが……。
(เผ็ด... เผ็ดจังเลยค่ะ... น้ำตาจะไหลแล้ว...)

（どうやら激辛げきからのソムタムを頼たのんでしまったらしい。顔かおが真まっっ赤かだ）
((ดูเหมือนว่าเธอจะเผลอสั่งส้มตำรสจัดไปซะแล้ว หน้าแดงไปหมดเลย))

ยุ้ย / ユイ: タイの料理りょうりは美味おいしいですけど、私わたしには少し刺激が強つよいみたいです。
(อาหารไทยอร่อยนะคะ แต่รสจัดไปหน่อยสำหรับฉัน)

ยุ้ย / ユイ: ところで、タワンさんは普段ふだんどんなものを食たべるんですか？
(ว่าแต่ คุณ ตะวัน ปกติชอบกินอะไรเหรอคะ?)

ยุ้ย / ユイ: 一緒いっしょに食たべてくれてありがとうございます。とても楽たのしかったです。
(ขอบคุณที่มานั่งเป็นเพื่อนนะคะ ได้คุยกับคุณแล้วสนุกดีค่ะ)

ยุ้ย / ユイ: そろそろお昼休ひるやすみも終おわりですね。授業じゅぎょうの準備じゅんびに戻もどります。
(หมดเวลาพักแล้ว งั้นฉันขอตัวไปเตรียมการสอนก่อนนะคะ)

（歩あるき出だす先生せんせいの後ろ姿を見送みおくった。……こんな風ふうに距離きょりが近ちかづいていくのが、なんだか嬉うれしい）
((แผ่นหลังของเซนเซที่เดินจากไป ดูน่าดึงดูดอย่างบอกไม่ถูก... การได้ใกล้ชิดกันแบบนี้ มันดีจริงๆ))

Day 4: การชอปปิง

（週末しゅうまつ。バンコクの街まちを歩あるいていると、スマホを見みつめて困こまっているユイ先生せんせいを見みつけた）
((วันหยุดสุดสัปดาห์... ขณะที่ฉันกำลังเดินเล่นอยู่แถวสยาม ก็เห็นคนคุ้นเคยกำลังยืนมองสมาร์ทโฟนด้วยท่าทางลำบากใจ))

ยุ้ย / ユイ: どうしよう……完全かんぜんに迷子まいごになっちゃった。この地図ちず、わかりにくい……。
(ทำยังไงดีเนี่ย... หลงทางซะแล้วสิ แผนที่ก็ดูยากจัง...)

ยุ้ย / ユイ: おいしいと評判ひょうばんのカフェに行いきたかったんですが、道みちを聞きいても言葉ことばが通つうじなくて……。
(พอดีฉันอยากไปร้านกาแฟที่รีวิวบอกว่าอร่อยน่ะค่ะ แต่ถามทางคนแถวนี้ก็สื่อสารกันไม่ค่อยเข้าใจ...)

（僕ぼくはスマホの画面がめんを確認かくにんし、お店まで案内あんないすることにした）
((ผมช่วยดูแผนที่ในมือถือของเซนเซ แล้วพาเดินไปที่ร้านนั้น ระหว่างทางเราก็ได้คุยกันหลายเรื่อง))

ยุ้ย / ユイ: あ、ここです！……すごくいい匂においがしますね。
(ถึงแล้ว! ร้านนี้แหละค่ะ... หอมกลิ่นกาแฟจังเลย)

ยุ้ย / ユイ: タワンさん、もしよかったら……一緒いっしょにお茶ちゃしていきませんか？私わたしがごちそうします！
(คุณ ตะวัน ถ้าไม่รังเกียจ... เข้าไปดื่มกาแฟด้วยกันไหมคะ? ฉันเลี้ยงเอง!)

（その後あと、一緒いっしょに美味おいしいコーヒーを飲のんだ。……先生せんせいとの距離きょりが、また少し縮ちぢまった気きがする）
((หลังจากนั้นเราก็นั่งดื่มกาแฟและคุยกันอย่างสนุกสนาน... ระยะห่างของเราดูเหมือนจะลดลงอีกนิดแล้วล่ะ))

Day 5: การชวนไปเที่ยว

（放課後ほうかご。誰だれもいない教室きょうしつで、ユイ先生せんせいがぼんやりと窓まどの外そとを眺ながめていた）
((หลังเลิกเรียน เมื่อฉันเดินผ่านห้องเรียนที่ว่างเปล่า ก็เห็นยุ้ยเซนเซกำลังนั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง))

ยุ้ย / ユイ: はぁ……。
(เฮ้อ...)

ยุ้ย / ユイ: 実じつは……みんなに教おしえるのって、思おもっていたよりずっと難むずかしいなって……。
(คือว่า... การสอนให้ทุกคนเข้าใจนี่ มันยากกว่าที่คิดไว้เยอะเลยนะคะ...)

ยุ้ย / ユイ: 今日きょうも、文法の説明せつめいがうまくできなかった気きがして……私、ダメな先生せんせいですね。
(วันนี้ก็รู้สึกว่าอธิบายไวยากรณ์ได้ไม่ค่อยดีเลย... ฉันเป็นครูที่ไม่ได้เรื่องเลยเนอะ)

ยุ้ย / ユイ: タワンさんと話はなしていたら、なんだか安心あんしんしました。
(พอได้คุยกับคุณ ตะวัน แล้ว รู้สึกสบายใจขึ้นเยอะเลยค่ะ)

ยุ้ย / ユイ: 傍そばにいてくれて、ありがとうございます。……明日あしたからまた、頑張がんばりますね！
(ขอบคุณนะคะที่คอยอยู่ข้างๆ... พรุ่งนี้ฉันจะพยายามใหม่ค่ะ!)

（先生せんせいがいつもの笑顔えがおに戻もどってよかった。彼女の支ささえになれていることが、たまらなく嬉うれしい）
((เซนเซกลับมาร่าเริงเหมือนเดิมแล้ว รู้สึกดีใจจังเลยที่ได้เป็นกำลังใจให้เธอ...))

Day 6: การเดินทางด้วยรถไฟ

（放課後ほうかご。急きゅうに空そらが暗くらくなり、激激しい雨あめが降ふり出だした。バンコクのスコールだ）
((หลังเลิกเรียน จู่ๆ ท้องฟ้าก็มืดครึ้ม แล้วฝนก็ตกลงมาอย่างหนัก... สคอวล์ของกรุงเทพฯ นี่น่ากลัวจริงๆ))

ยุ้ย / ユイ: すごい雨あめですね……これじゃ、帰かえれませんね……。
(ฝนตกหนักจังเลย... กลับไม่ได้แล้วสิเนี่ย...)

（ユイ先生せんせいが心配しんぱいそうに窓まどの外そとを見みつめているので、近ちかづいてみた）
((ยุ้ยเซนเซยืนมองฝนที่หน้าต่างด้วยสีหน้ากังวล ฉันจึงเดินเข้าไปหา))

ยุ้ย / ユイ: 日本にほんにも台風たいふうはありますけど、タイの雨あめは突然とつぜんでびっくりします。
(ที่ญี่ปุ่นก็มีพายุไต้ฝุ่นนะคะ แต่ฝนที่ไทยตกลงมาแบบปุบปับ น่าตกใจจังเลย)

ยุ้ย / ユイ: タワンさんは、雷かみなりとか怖こわくないですか？
(คุณ ตะวัน ไม่กลัวฟ้าร้องเหรอคะ?)

（窓まどを叩たたく雨あめの音おとが、高鳴たかなる胸むねの音おとを隠かくしてくれているようだ）
((เสียงฝนตกกระทบหน้าต่าง ราวกับช่วยปกปิดเสียงหัวใจที่เต้นรัวของฉัน...))

ยุ้ย / ユイ: あっ！雨あめが止やみました……。ほら、虹にじが出でてますよ！
(อ๊ะ! ฝนหยุดแล้วค่ะ... ดูนั่นสิ รุ้งกินน้ำล่ะ!)

（雨あめは止やんだのに、このままもう少しだけ、二人ふたりきりでいたいと思おもってしまった）
((ถึงฝนจะหยุดแล้ว แต่ฉันกลับรู้สึกอยากให้เวลาที่อยู่ด้วยกันนี้ ยาวนานขึ้นอีกนิด...))

Day 7: งานเทศกาลฤดูร้อน

（週末しゅうまつ。だれもいない静しずかな教室きょうしつで、一人で日本語にほんごの復習ふくしゅうをしていた）
((วันหยุดสุดสัปดาห์... ฉันมานั่งทบทวนบทเรียนภาษาญี่ปุ่นอยู่ที่ห้องเรียนเงียบๆ คนเดียว))

ยุ้ย / ユイ: コンコン……あら、タワンさん。お勉強べんきょうですか？
(ก๊อกๆ... อ้าว คุณ ตะวัน มาอ่านหนังสือที่นี่เหรอคะ?)

（ユイ先生せんせいがひょっこり顔かおを出だした。来週らいしゅうの授業じゅぎょうの準備じゅんびに来きたらしい）
((ยุ้ยเซนเซชะโงกหน้าเข้ามาในห้อง ดูเหมือนเธอจะมาเตรียมการสอนสำหรับวันจันทร์))

ยุ้ย / ユイ: ここは少すこし難むずかしい文法ぶんぽうですね。……実際じっさいに言葉ことばにしてみましょうか。
(ตรงนี้เป็นไวยากรณ์ที่ค่อนข้างยากนะคะ... ต้องลองแต่งประโยคดูค่ะ)

ยุ้ย / ユイ: たとえば……『頑張がんばっているあなたが、好すきです』。……言いってみてください。
(ตัวอย่างเช่น... 'ฉันชอบคุณที่ตั้งใจเรียนแบบนี้นะ' ...ลองพูดดูสิคะ)

（いきなり『好すき』なんて言葉ことばを練習れんしゅうさせられるなんて……心臓しんぞうに悪わるい）
((อยู่ดีๆ ก็ให้พูดคำว่าชอบแบบนี้... ใจเต้นแรงไปหมดแล้ว))

ยุ้ย / ユイ: でも、その調子ちょうしならすぐに上手じょうずになります。先生せんせいが保証ほしょうしますよ。
(ตั้งใจเรียนแบบนี้ เดี๋ยวก็เก่งขึ้นแน่นอนค่ะ ฉันรับรองเลย)

ยุ้ย / ユイ: それじゃあ、私わたしはあっちの席せきで準備じゅんびをしますね。頑張がんばってください！
(ถ้างั้น ฉันขอตัวไปเตรียมเอกสารตรงนู้นก่อนนะคะ สู้ๆ ล่ะ!)

（静しずかな休日きゅうじつ。教室きょうしつで先生せんせいと二人ふたりきりで過すごす時間じかんは、なんだか心地ここちよかった）
((วันหยุดที่เงียบสงบ แต่การได้ใช้เวลากับเซนเซในห้องเรียน... ก็เป็นความสุขเล็กๆ ที่ดีเหมือนกันนะ))

Day 8: แสดงความเป็นห่วง

（放課後ほうかご。帰かえる準備じゅんびをしていると、ユイ先生せんせいがもじもじしながら近ちかづいてきた）
((หลังเลิกเรียน ขณะที่ฉันกำลังจะเก็บของกลับบ้าน ยุ้ยเซนเซก็เดินเข้ามาหาด้วยท่าทางเกรงใจ))

ยุ้ย / ユイ: タワンさん、あの……私わたしに少し、タイ語ごを教おしえてくれませんか？
(คุณ ตะวัน คะ คือว่า... ฉันอยากเรียนภาษาไทยบ้างน่ะค่ะ)

ยุ้ย / ユイ: タイ語ごで『かわいい』って、どう言いうんですか？
(แล้วคำว่า 'น่ารัก' ในภาษาไทย พูดว่ายังไงเหรอคะ?)

（ユイ先生せんせいは小ちいさなメモ帳ちょうを取とり出だし、真剣しんけんな顔かおで準備じゅんびしている）
((ยุ้ยเซนเซหยิบสมุดโน้ตเล็กๆ ขึ้นมาเตรียมจดอย่างตั้งใจ))

ยุ้ย / ユイ: ナーラック……タワンサンモ、ナーラック！……あっていますか？
(น่ารัก... คุณ ตะวัน ก็น่ารักนะคะ! ถูกไหมคะ?)

（たどたどしいタイ語ごでニコニコ笑わらう先生せんせいの破壊力はかいりょくに、思おもわず言葉ことばに詰まった）
((เซนเซพยายามพูดภาษาไทยด้วยสำเนียงแปร่งๆ แต่ออกมาน่ารักซะจนฉันใจเต้นไม่เป็นจังหวะ))

（夕暮ゆうぐれの教室きょうしつに、先生せんせいの笑顔えがおが眩まぶしく咲さいた。……明日あしたもこうして、話はなせるといいな）
((รอยยิ้มของเซนเซทำให้ห้องเรียนที่ว่างเปล่าดูสว่างไสวขึ้นมา... ฉันเริ่มตั้งตารอคอยหลังเลิกเรียนของทุกๆ วันซะแล้ว))

Day 9: สิ่งที่ชอบ

（放課後ほうかご。忘わすれ物ものをして教室きょうしつに戻もどると、ユイ先生せんせいが一人ひとりで黒板こくばんを消けしていた）
((หลังเลิกเรียน... ฉันลืมของไว้ที่ห้องเรียน พอเปิดประตูเข้าไปก็เห็นยุ้ยเซนเซกำลังพยายามลบกระดานดำอยู่))

ยุ้ย / ユイ: うーん……とどかない……！
(ฮึบ... ยึย... ลบข้างบนไม่ถึงแฮะ...)

ยุ้ย / ユイ: 助たすかりました。タイの学校がっこうは掃除そうじの時間じかんがないから、黒板こくばん消しは先生せんせいの仕事しごとなんですね。
(ขอบคุณที่ช่วยนะคะ ที่ไทยไม่ค่อยมีเวรทำความสะอาดเหมือนที่ญี่ปุ่นเลยเหนื่อยนิดหน่อยค่ะ)

（一緒いっしょに黒板こくばんをキレイにし、黒板こくばん消しを置おこうとした瞬間しゅんかん……手てが重かさなった）
((ฉันช่วยเซนเซเช็ดกระดานจนสะอาด ตอนที่กำลังจะเก็บแปรงลบกระดาน มือของเราก็บังเอิญแตะกัน))

ยุ้ย / ユイ: こ、こほん！ええと……きれいになりましたね！帰かえりましょうか！
(ฮึ่ม... เอาล่ะ ห้องเรียนสะอาดแล้ว กลับกันเถอะค่ะ)

ยุ้ย / ユイ: お礼れいに、タイティーでもごちそうしますよ。甘あまいやつ。
(เป็นการตอบแทนที่ช่วยทำความสะอาด วันนี้ฉันเลี้ยงชาเย็นไหมคะ?)

（戸締とじまりをして、二人ふたりで校舎こうしゃを出でる。彼女かのじょの笑顔えがおは、タイティーよりも甘あまかった）
((เซนเซล็อคประตูห้องเรียน ก่อนที่เราจะเดินออกจากโรงเรียนไปด้วยกัน รอยยิ้มของเธอหวานกว่าชาเย็นซะอีก...))

Day 10: การสารภาพรัก

（朝あさの教室きょうしつ。ユイ先生せんせいはニコニコしながら、手てにプリントの束たばを持もって現あらわれた）
((เช้าวันใหม่ในห้องเรียน... ยุ้ยเซนเซเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มสดใส แต่ในมือถือปึกกระดาษมาด้วย))

ยุ้ย / ユイ: 皆みなさんおはようございます！今日きょうは漢字かんじの小テストをしますよー！
(อรุณสวัสดิ์ค่ะทุกคน! วันนี้เราจะมีการสอบเก็บคะแนนคันจิกันนะคะ!)

（過酷かこくなテストが終おわり、休やすみ時間じかん。僕ぼくはユイ先生せんせいの教卓きょうたくへ向むかった）
((หลังจากการสอบอันดุเดือดผ่านไป... พอถึงช่วงพัก ฉันก็เดินไปหาเซนเซที่โต๊ะครู))

ยุ้ย / ユイ: あ、タワンさん。テスト、どうでした？できましたか？
(อ้าว คุณ ตะวัน ทำข้อสอบได้ไหมคะ? หวังว่าจะผ่านนะ)

ยุ้ย / ユイ: 採点さいてん、急いいでやりますね……。良よい点てんが取とれているといいですが。
(เดี๋ยวฉันจะรีบตรวจข้อสอบดูนะคะ... หวังว่าคุณจะได้คะแนนดีนะ)

ยุ้ย / ユイ: もし悪わるかったら……放課後ほうかご、居残いのこりで特訓とっくんですからね！
(ถ้าได้คะแนนไม่ดี... เตรียมตัวโดนกักบริเวณติวเข้มได้เลยค่ะ!)

（満点まんてんでご褒美ほうびをもらうのも、赤点あかてんで居残いのこりするのも……どちらにせよ、悪わるくない）
((ไม่ว่าจะได้คะแนนเต็ม หรือจะต้องโดนติวเข้ม... สำหรับฉันแล้ว มันก็เป็นผลดีทั้งคู่เลยนี่นา))

Day 11: การรักษาสัญญา

（放課後ほうかご……。テストの結果発表けっかはっぴょうの時間じかん。僕は教室きょうしつに残のこされた）
((หลังเลิกเรียน... ถึงเวลาประกาศคะแนนสอบแล้ว ฉันถูกเรียกให้อยู่ต่อในห้องเรียน))

ยุ้ย / ユイ: タワンさん……。テストの採点さいてん、終おわりましたよ。
(คุณ ตะวัน... ฉันตรวจข้อสอบของคุณแล้วนะคะ)

ยุ้ย / ユイ: 合格点ごうかくてんでしが、私わたしはもっと、あなたに期待きたいしているんです。今日きょうも一緒いっしょに復習ふくしゅうしましょう。
(ถึงจะสอบผ่าน แต่ฉันก็อยากให้คุณเก่งกว่านี้นะคะ วันนี้เรามาติวกันเถอะ)

（補習ほしゅうとは言いえ、先生せんせいと二人ふたりきりになれるこれは、僕ぼくにとってはご褒美ほうびだ）
((ถึงจะบอกว่าติว แต่การได้อยู่กับเซนเซสองคนแบบนี้ มันคือรางวัลสำหรับฉันชัดๆ))

ยุ้ย / ユイ: あなたに教おしえるのは、少し手てがかかりますけど……とても、楽たのしいです。
(การสอนคุณนี่ ถึงจะเหนื่อยหน่อย แต่ก็สนุกดีนะคะ)

ยุ้ย / ユイ: この時間じかんが……ゆっくり過すぎていけばいいのにって、思おもっちゃいます。
(ฉันอยากให้ช่วงเวลานี้... ผ่านไปช้าๆ จังเลย)

（教室きょうしつの明あかかりに照てらされた先生せんせいの笑顔えがおが、とても優やさしく見みえた。……明日あしたもきっと、いい日ひになる）
((แสงไฟในห้องเรียนที่สว่างไสว สะท้อนรอยยิ้มของเซนเซให้ดูอบอุ่นยิ่งขึ้น... วันพรุ่งนี้ก็คงเป็นวันที่ดีแน่ๆ))

Day 12: กิจวัตรยามเช้า

（お昼休ひるやすみ……。今日きょうこそ、ユイ先生せんせいを週末しゅうまつのデートに誘さそうと決きめていた）
((พักเที่ยง... วันนี้ฉันตัดสินใจว่าจะต้องชวนยุ้ยเซนเซไปเที่ยววันหยุดให้ได้))

ยุ้ย / ユイ: あら、タワンさん。なんだか真剣しんけんな顔かおをして、どうしたんですか？
(อ้าว คุณ ตะวัน มีอะไรหรือเปล่าคะ? ท่าทางดูจริงจังเชียว)

ยุ้ย / ユイ: あの……本当ほんとうに私わたしでいいんですか？ 先生せんせいと、生徒せいとなのに……。
(คือว่า... จะให้ฉันไปเที่ยวด้วยจริงๆ เหรอคะ? ในฐานะครูกับนักเรียน...)

（先生せんせいは戸惑とまどっているようだが、その頬ほおは、ほんのりと赤あかく染そまっている）
((เซนเซดูลังเลนิดหน่อย แต่ใบหน้าของเธอขึ้นสีแดงระเรื่อ))

ยุ้ย / ユイ: それじゃあ……この土曜日どようび、デパートの前まえで待まち合あわせですね。
(ถ้างั้น... วันเสาร์นี้ เจอกันที่หน้าห้างนะคะ)

ยุ้ย / ユイ: 楽たのしみにしていますね。……遅刻ちこくしないでくださいよ！
(ฉันจะตั้งตารอนะคะ... อย่ามาสายล่ะ!)

（よし！ついに先生せんせいとのデートの約束やくそくをとりつけた！今週末こんしゅうまつは、最高さいこうの日ひになりそうだ）
((เยส! ในที่สุดก็ชวนเซนเซเดตได้สำเร็จ! เสาร์นี้จะต้องเป็นวันที่ดีที่สุดแน่ๆ))

Day 13: เดตที่โรงภาพยนตร์

（土曜日どようび。デパートの映画館えいがかん。暗闇くらやみの中なかで、僕ぼくとユイ先生せんせいは、隣となりどうしで座すわっている）
((วันเสาร์... ณ โรงภาพยนตร์ที่มืดมิด ฉันและยุ้ยเซนเซกำลังนั่งดูหนังอยู่เคียงข้างกัน))

（スクリーンの光ひかりに照てらされた横顔よこがおが、とても綺麗きれいだ）
((แสงจากจอภาพยนตร์สะท้อนให้เห็นเสี้ยวหน้าของเซนเซที่กำลังอินกับหนัง... น่ารักจัง))

（ポップコーンの箱はこの中なかで、偶然ぐうぜん、先生せんせいの手てと触ふれ合あってしまった！）
((จังหวะที่ฉันเอื้อมมือไปหยิบป๊อปคอร์นในถัง มือของฉันก็สัมผัสกับมือของเซนเซโดยบังเอิญ...!))

ยุ้ย / ユイ: あっ……。ご、ごめんなさい……。
(อ๊ะ... ข-ขอโทษทีค่ะ)

（映画えいがの内容ないようなんて、まったく頭あたまに入はいってこなかった。心臓しんぞうの音おとがうるさすぎたからだ）
((เราสองคนดูหนังกันจนจบโดยที่แทบไม่รู้เรื่องเลยว่าหนังเกี่ยวกับอะไร เพราะใจมันเต้นแรงไปหมด))

ยุ้ย / ユイ: ええと……いい映画えいが、でしたね。今日きょうは、誘さそってくれてありがとうございました。
(หนังสนุกดีนะคะ... อ-เอ่อ... วันนี้ขอบคุณที่ชวนมานะ)

（照てれる彼女かのじょを見みて、僕ぼくは確信かくしんした。僕ぼくたちの気持きもちは、きっと重かさなっていると）
((รอยยิ้มเขินอายของเซนเซทำให้ฉันมั่นใจว่า ความรู้สึกของเราน่าจะตรงกันแล้วล่ะ... รอแค่วันที่จะได้บอกออกไปเท่านั้น))

Day 14: ดินฟ้าอากาศ

（月曜日げつようびの朝あさ。デートの後あとから、僕ぼくと先生せんせいの間あいだに、秘密の空気くうきが流ながれていた）
((เช้าวันจันทร์... หลังจากเดตเมื่อวันเสาร์ บรรยากาศระหว่างฉันกับเซนเซก็เปลี่ยนไปนิดหน่อย))

ยุ้ย / ユイ: おはようございます！今日きょうも一日いちにち、頑張がんばりましょうね。
(อรุณสวัสดิ์ค่ะทุกคน! วันนี้ก็มาตั้งใจเรียนกันเถอะนะคะ)

（教卓きょうたくのユイ先生せんせいは、僕ぼくと目めが合あうと、こっそり微笑ほほえんだ）
((ยุ้ยเซนเซพูดทักทายหน้าชั้นเรียน แต่สายตาของเธอแอบมองมาที่ฉันแล้วยิ้มบางๆ))

（休やすみ時間じかん。先生せんせいがノートを見みに来きたとき、彼女かのじょのペンが床ゆかに落おちた）
((พอถึงเวลาพัก เซนเซก็เดินมาตรวจสมุดจดที่โต๊ะของฉัน จังหวะนั้นปากกาของเธอร่วงลงพื้น))

ยุ้ย / ユイ: あっ、ごめんなさい……。
(อ๊ะ ขอโทษทีค่ะ...)

ยุ้ย / ユイ: あの……タワンさん。この間あいだの土曜日どようびのことなんですけど……。
(เอ่อ... คุณ ตะวัน... เรื่องเมื่อวันเสาร์น่ะค่ะ...)

ยุ้ย / ユイ: すごく、楽たのしかったです。……私わたし、まだドキドキしていて。
(สนุกมากเลยนะคะ... ฉันยังรู้สึกใจเต้นอยู่เลย)

（同級生どうきゅうせいたちに囲かこまれているのに、二人ふたりだけの秘密ひみつを共有きょうゆうしている感覚かんかくが、たまらなく甘あまかった）
((ถึงจะอยู่ท่ามกลางเพื่อนร่วมชั้นมากมาย แต่ความลับที่มีแค่เราสองคนที่รู้ ทำให้ความรู้สึกมันยิ่งลึกซึ้งขึ้นไปอีก))

Day 15: ยามไม่สบาย

（お昼休ひるやすみ。校舎裏こうしゃうらのベンチに呼よび出だされた。ユイ先生せんせいは、箱はこのようなものを抱かかえている）
((พักเที่ยง วันนี้ยุ้ยเซนเซเรียกฉันไปหาที่สวนหย่อมหลังโรงเรียน ดูเธอถือกล่องอะไรบางอย่างมาด้วย))

ยุ้ย / ユイ: タワンさん……あの、今日きょう、お弁当べんとうを作つくってきたんです。
(คุณ ตะวัน... คือว่า วันนี้ฉันลองทำข้าวกล่องมาน่ะค่ะ)

ยุ้ย / ユイ: もしよかったら……味見あじみ、してくれませんか？
(ถ้าไม่รังเกียจ... ช่วยชิมหน่อยได้ไหมคะ?)

（お弁当箱べんとうばこを開あけると、卵焼たまごやきやタコさんウィンナーが、きれいに並ならんでいた）
((เซนเซเปิดกล่องเบนโตะ ข้างในมีไข่ม้วนญี่ปุ่น ไส้กรอกรูปปลาหมึก และข้าวปั้นหน้าตาน่ารักจัดเรียงอยู่อย่างสวยงาม))

ยุ้ย / ユイ: 卵焼たまごやきは、甘あまめの日本風にほんふうです。はい、あーん……。
(ไข่ม้วนเนี่ย ฉันใส่น้ำตาลให้หวานแบบที่คนญี่ปุ่นชอบทำเลยนะคะ ลองดูสิ)

ยุ้ย / ユイ: 実じつは……このお弁当べんとう、タワンさんに一番いちばんに食たべてほしくて。
(จริงๆ แล้ว... อาหารกล่องนี้ ฉันอยากให้คุณ ตะวัน ได้ทานเป็นคนแรกน่ะค่ะ)

ยุ้ย / ユイ: だから、明日あしたも……作つくってきても、いいですか？
(เพราะงั้น พรุ่งนี้... ฉันทำมาให้อีกได้ไหมคะ?)

（甘あまい卵焼たまごやきの味あじは、僕ぼくの心こころまで温あたたかく満たしてくれた。絶対ぜったいに忘わすれない味あじだ）
((รสชาติของไข่ม้วนแสนหวาน แผ่ซ่านไปพร้อมกับความอบอุ่นในหัวใจ... รสชาตินี้ฉันคงไม่มีวันลืมแน่นอน))

Day 16: พูดถึงความฝัน

（放課後ほうかご、二人ふたりで補習ほしゅうをしていると、激激しいスコールが降ふり、突然停電ていでんになった！）
((หลังเลิกเรียน ฉันกับยุ้ยเซนเซกำลังติวหนังสือกันอยู่ในห้องเรียน จู่ๆ ฝนก็เทลงมาอย่างหนัก... แล้วไฟก็ดับพรึบ!))

ยุ้ย / ユイ: きゃっ！まっ暗くら……！？ どうしたんですか！？
(ว้าย! มืดจังเลย... เกิดอะไรขึ้นคะเนี่ย!?)

（スマホのライトをつけると、すぐ目めの前まえに先生せんせいの顔かおがあった）
((ฉันเปิดไฟฉายจากมือถือ แสงสลัวๆ ส่องให้เห็นใบหน้าของเซนเซที่อยู่ใกล้มาก...))

ยุ้ย / ユイ: タワンさん……ありがとう。私わたし、暗くらいのはちょっと苦手にがてで。
(คุณ ตะวัน... ขอบคุณที่อยู่ข้างๆ นะคะ ฉันไม่ชินกับความมืดเท่าไหร่เลย)

ยุ้ย / ユイ: さっき真っ暗まっくらになったとき……すごく怖こわかったけど、あなたの顔かおを見みたら……私わたし。
(ตอนที่ไฟดับเมื่อกี้... ฉันตกใจมากเลยนะ แต่พอเห็นหน้าคุณ... ฉันก็...)

（雨あめの音おとと暗闇くらやみが、二人ふたりの距離きょりをさらにゼロへと近ちかづけていく……）
((เซนเซหลบสายตาไปทางอื่น ท่ามกลางความมืดและเสียงฝน บรรยากาศระหว่างเรามันเป็นใจเหลือเกิน...))

（その瞬間しゅんかん、電気でんきが復旧ふっきゅうした。慌あわてて距離きょりをとったが、心拍数しんぱくすうは収おさまらなかった）
((ทันใดนั้นเอง ไฟก็สว่างวาบขึ้นมา เราสองคนรีบผละออกจากกันด้วยความเขินอาย... แต่ความรู้สึกนั้นชัดเจนเหลือเกิน))

Day 17: ขอโทษและขอบคุณ

（火曜日かようびの朝あさ。今週末こんしゅうまつに、大学だいがくで日タイにったい文化ぶんか交流祭こうりゅうさいが開催かいさいされると発表はっぴょうされた）
((เช้าวันอังคาร... มีประกาศว่าสุดสัปดาห์นี้มหาวิทยาลัยจะจัดงานเทศกาลแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมไทย-ญี่ปุ่น))

ยุ้ย / ユイ: 文化祭ぶんかさい、とっても楽たのしみですね！私わたしは、日本にほんから浴衣ゆかたを持もってきたんですよ。
(งานเทศกาลวัฒนธรรมนี่น่าสนุกจังเลยนะคะ! ฉันเองก็ว่าจะใส่ชุดยูกาตะมาด้วยล่ะ)

ยุ้ย / ユイ: あの……文化祭ぶんかさいの日ひ、タワンさんは、私わたしと一緒いっしょに回まわってくれませんか？
(ว่าแต่... วันงาน คุณ ตะวัน จะมาเดินเที่ยวด้วยกันไหมคะ?)

（上目遣うわめづかいで僕ぼくを見みつめる先生せんせい。これは、完全かんぜんにデートの誘さそいだ……！）
((เซนเซช้อนตามองฉันด้วยท่าทางเขินอาย... นี่มันคำชวนเดตชัดๆ!))

ยุ้ย / ユイ: それじゃあ、今日きょうの放課後ほうかごは、クラスの展示てんじの準備じゅんびを手伝てつだってくれますか？
(ถ้างั้น หลังเลิกเรียนวันนี้ เรามาช่วยกันเตรียมของจัดบอร์ดหน้าห้องกันดีไหมคะ?)

ยุ้ย / ユイ: 私わたし、折おり紙がみが苦手にがてで……タワンさんに、教おしえてほしくて。
(ฉันพับกระดาษโอริกามิไม่ค่อยเก่งเลย... อยากให้คุณ ตะวัน ช่วยสอนหน่อยน่ะค่ะ)

（先生せんせいの笑顔えがおを見みていると、放課後ほうかごが待まち遠どおしい。文化祭ぶんかさいは、きっと最高さいこうの思おもい出でになる）
((รอยยิ้มของเซนเซทำให้ฉันตั้งหน้าตั้งตารอเวลาเลิกเรียนอย่างใจจดใจจ่อ... งานเทศกาลคราวนี้จะต้องเป็นความทรงจำที่ดีแน่ๆ))

Day 18: เรื่องราวครอบครัว

（放課後ほうかご。僕ぼくとユイ先生せんせいは、教室きょうしつの飾かざりつけに使つかう折おり鶴づるを折おっていた）
((หลังเลิกเรียน ฉันและยุ้ยเซนเซกำลังช่วยกันตัดกระดาษและพับนกกระเรียนเพื่อใช้ตกแต่งห้องเรียน))

ยุ้ย / ユイ: あっ……また羽はねがずれてる……。どうしてこんなに難むずかしいの……。
(อ๊ะ... ปีกมันเบี้ยวอีกแล้ว ทำไมมันพับยากแบบนี้นะ...)

ยุ้ย / ユイ: こうして二人ふたりで準備じゅんびしていると……日本にほんの高校時代こうこうじだいを思おもい出だします。
(การได้เตรียมงานเทศกาลด้วยกันแบบนี้... ทำให้ฉันนึกถึงสมัยตอนเป็นนักเรียนที่ญี่ปุ่นเลยค่ะ)

ยุ้ย / ユイ: あの頃ころは勉強べんきょうばかりで、文化祭ぶんかさいを楽たのしめなかったから……今いま、すごく楽たのしいです。
(ตอนนั้นฉันมัวแต่เรียน ไม่ค่อยได้สนุกกับงานเทศกาลเท่าไหร่... แต่ครั้งนี้ฉันสนุกมากๆ เลยล่ะ)

ยุ้ย / ユイ: よしっ！また一匹いっぴき折おれました。……そういえば、あなたはどうして日本語にほんごを？
(โอเค! พับเสร็จไปอีกหนึ่งตัวแล้ว... ว่าแต่ คุณ ตะวัน ทำไมถึงมาเรียนภาษาญี่ปุ่นเหรอคะ?)

ยุ้ย / ユイ: あなたのこと……もっと、知しりたくて。
(ฉันอยากรู้เรื่องของคุณให้มากขึ้นน่ะค่ะ...)

（カラフルな折おり紙がみが鶴つるになっていくように、僕ぼくたちの絆きずなも、確かな形かたちになりつつあった）
((กระดาษโอริกามิหลากสีสัน ค่อยๆ กลายเป็นนกกระเรียนทีละตัว... พร้อมๆ กับความผูกพันของเราที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นทีละนิด))

Day 19: แผนวันหยุด

（文化祭ぶんかさいの準備じゅんびが終おわる頃ころには、空そらはオレンジ色いろに染そまっていた。僕ぼくたちは窓辺まどべで外そとを眺ながめていた）
((หลังจากการเตรียมงานเทศกาลเสร็จสิ้น ท้องฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มยามเย็น เรายืนมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยกัน))

ยุ้ย / ユイ: タワンさん……。私わたしがどうして、日本語教師にほんごきょうしを目指めざしたか、わかりますか？
(คุณ ตะวัน... ทราบไหมคะว่าทำไมฉันถึงมาเป็นครูสอนภาษาญี่ปุ่น?)

ยุ้ย / ユイ: 言葉ことばは、人ひとと人ひとの心こころを結むすぶ、魔法まほうだと思おもうんです。
(ภาษา... คือสิ่งที่เชื่อมโยงความรู้สึกของคนสองคนเข้าด้วยกัน)

ยุ้ย / ユイ: あなたに教おしえていて、確信かくしんしました。私わたしの夢ゆめは、間違まちがっていなかったって。
(ยิ่งฉันได้สอนคุณ ตะวัน ฉันก็ยิ่งมั่นใจว่า ความฝันของฉันมันถูกต้องแล้ว)

ยุ้ย / ユイ: 夕日ゆうひ……すごく綺麗きれいですね。
(แสงอาทิตย์ยามเย็นนี่... สวยจังเลยนะคะ)

ยุ้ย / ユイ: いよいよ明日あしたは文化祭ぶんかさいですね。……デパートの前まえで、待まってますからね。
(พรุ่งนี้แล้วสินะ งานเทศกาล... ฉันจะรอคุณที่หน้าห้างนะคะ)

（最後さいごの夕暮ゆうぐれが、先生せんせいの頬ほおを優やさしく照てらしていた。……いよいよ明日あしたは、決戦けっせんの日ひだ！）
((แสงอาทิตย์สุดท้ายของวันทาบทับลงบนใบหน้าของเซนเซ... พรุ่งนี้แล้วสินะ วันแห่งการเดตที่รอคอย!))

Day 20: การแต่งกายและแฟชั่น

（土曜日どようび。デパート前まえの待まち合あわせ場所ばしょ。僕ぼくは、約束やくそくより早はやく着ついて先生せんせいを待まっていた）
((วันเสาร์... ณ จุดนัดพบหน้าห้างสรรพสินค้า ฉันมารอเซนเซก่อนเวลานัดนิดหน่อย))

ยุ้ย / ユイ: タワンさん！お待またせしました……っ。待まちましたか？
(คุณ ตะวัน! รอนานไหมคะ... ขอโทษที่ให้รอนะ)

（振ふり向むくと、そこには薄うすい水色みずいろの浴衣ゆかたを着きたユイ先生せんせいの姿すがたが。息いきを飲のむほど、綺麗きれいだった）
((เสียงเรียกที่คุ้นเคยทำให้ฉันหันไปมอง... แล้วก็ต้องตะลึงกับภาพตรงหน้า ยุ้ยเซนเซในชุดยูกาตะสีฟ้าอ่อน น่ารักจนลืมหายใจ))

ยุ้ย / ユイ: 大学だいがくの文化祭ぶんかさい、すごい人混ひとごみですね……。私わたし、道みちに迷まよっちゃいそうです。
(งานเทศกาลที่มหาลัย วันนี้คนเยอะจังเลยนะคะ... ฉันไม่ค่อยชินทางด้วยสิ)

（浴衣姿ゆかたすがたの先生せんせいは目立めだっていて、すれ違ちがう人ひとたちがみんな振ふり返かえる。無性むしょうに独占欲が湧わいてきた）
((เซนเซในชุดยูกาตะดูโดดเด่นมากจนมีแต่คนมอง ฉันเองก็เริ่มรู้สึกหวงขึ้นมานิดๆ แล้วสิ))

ยุ้ย / ユイ: わあ……想像そうぞうよりずっと本格的ほんかくてきですね！屋台やたいがいっぱい！
(ว้าว... งานจัดได้อลังการกว่าที่คิดอีกนะคะ มีซุ้มอาหารเต็มไปหมดเลย)

ยุ้ย / ユイ: タワンさん！あっちに行いってみましょう！
(คุณ ตะวัน! เราไปทางนั้นกันเถอะค่ะ!)

（はしゃぐ先生せんせいは子こ供のようで、僕ぼくは自然しぜんと笑顔えがおになっていた。……最高さいこうのデートの幕開まくあけだ）
((เซนเซที่ตื่นเต้นกับงานเทศกาล ดูเหมือนเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ น่ารักจนทำให้ฉันยิ้มออกมาไม่หยุดเลย... เดตครั้งนี้เริ่มต้นได้ดีสุดๆ ไปเลย))

Day 21: ในห้องสมุด

（文化祭ぶんかさいの屋台やたいエリア。日本にほんとタイの食たべ物ものの匂においが混まざり合あっている）
((งานเทศกาลเต็มไปด้วยซุ้มอาหารไทยและญี่ปุ่น เราสองคนเดินดูของกินกันอย่างเพลิดเพลิน))

ยุ้ย / ユイ: あっ！たこ焼やきがありますよ、タワンさん！いい匂におい……。
(อ๊ะ! มีทาโกะยากิด้วยล่ะค่ะคุณ ตะวัน! กลิ่นหอมจังเลย)

（たこ焼やきを買かい、少し人ひとの少すくない場所ばしょに移動いどうした）
((เราซื้อทาโกะยากิมาหนึ่งกล่อง แล้วมาหามุมสงบๆ ยืนกินด้วยกัน))

ยุ้ย / ユイ: あふっ！あつっ……！はふはふ……。
(ร้อน! ร้อนมากเลยค่ะ... ฮู่ๆ...)

ยุ้ย / ユイ: タワンさん、お口くちあけて。……ふーふー。はい、あーん……。
(คุณ ตะวัน อ้าปากสิคะ... เดี๋ยวฉันเป่าให้ อ้าม...)

ยุ้ย / ユイ: あっ！ソースがほっぺたについてますよ。じっとして……。
(อ๊ะ! ซอสทาโกะยากิเลอะแก้มคุณแล้วค่ะ อยู่นิ่งๆ นะ...)

（顔かおが近ちかい。ティッシュで頬ほおを拭ふく先生せんせいから、甘あまい香かおりがして、理性がりせい飛びそうにとなった）
((เซนเซขยับเข้ามาใกล้จนใบหน้าของเราห่างกันไม่ถึงคืบ เธอหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดแก้มให้ฉันอย่างเบามือ กลิ่นหอมจากตัวเธอกับชุดยูกาตะมันทำให้ฉันสติแทบหลุด))

（その後あとも、二人ふたりで文化祭ぶんかさいを楽たのしんだ。彼女かのじょの笑顔えがおは、お祭まつりの灯あかりよりも眩まぶしかった）
((หลังจากนั้นเราก็เดินเล่นกันต่อ ซุ้มเกมยิงปืน ซุ้มสอยดาว... รอยยิ้มของเซนเซทำให้ค่ำคืนนี้สว่างไสวกว่าแสงไฟในงานเทศกาลซะอีก))

Day 22: บรรยากาศโรแมนติก

（すっかり夜よるになった。祭まつりも終おわり、ユイ先生せんせいを駅えきまで送おくる道みちすがら）
((ท้องฟ้ามืดสนิท งานเทศกาลจบลงแล้ว... ฉันกำลังเดินไปส่งยุ้ยเซนเซที่สถานีรถไฟฟ้า))

ยุ้ย / ユイ: 今日きょうは……すごく楽たのしかったです。あっという間までしたね。
(วันนี้... สนุกมากเลยนะคะ รู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปเร็วมากๆ เลย)

ยุ้ย / ユイ: 残のこされた時間じかんは、あと一週間いっしゅうかん……。もうすぐ、日本にほんに帰かえらなきゃ。
(เหลือเวลาอีกแค่สัปดาห์เดียว... ฉันก็ต้องกลับญี่ปุ่นแล้วล่ะค่ะ...)

（先生せんせいが足あしを止とめ、うつむいた。その事実じじつに、僕ぼくの胸むねもチクリと痛いたんだ）
((เซนเซหยุดเดิน แล้วก้มหน้ามองพื้น เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย... ความจริงข้อนี้ทำให้หัวใจฉันเจ็บปวดแปลบ))

ยุ้ย / ユイ: 私わたし、ここに来てよかったです。……あなたに、出会であえましたから。
(ฉันดีใจมากๆ เลยนะคะ ที่ได้มาสอนที่นี่... และได้พบกับคุณ)

ยุ้ย / ユイ: タワンさん。あのね、私わたし……。
(คุณ ตะวัน... คือว่า ฉันน่ะ...)

（肝心かんじんな言葉ことばは、届とどかなかった。……この気持きもちは、最後さいごの日ひ、空港くうこうで絶対ぜったいに伝つたえよう！）
((คำพูดที่เกือบจะหลุดออกมา ถูกกลืนหายไปกับความวุ่นวาย... เอาไว้บอกความรู้สึกนี้ ในวันสุดท้ายที่เซนเซจะบินกลับญี่ปุ่นก็แล้วกัน!))

Day 23: เป้าหมายในอนาคต

（文化祭ぶんかさいあけの月曜日げつようび。もうすぐ先生せんせいがいなくなると思おもうと、教室きょうしつはどこか寂さびしげだ）
((เช้าวันจันทร์หลังงานเทศกาล... บรรยากาศในห้องเรียนดูเงียบเหงากว่าปกติ เพราะทุกคนรู้ดีว่านี่คือสัปดาห์สุดท้ายของเซนเซ))

ยุ้ย / ユイ: おはようございます！昨日きのうまでのお祭まつり、すごく楽たのしかったですね。
(อรุณสวัสดิ์ค่ะทุกคน! งานเทศกาลเมื่อวานสนุกมากเลยเนอะ)

（笑顔えがおの先生せんせいだが、カレンダーを見みつめる瞳ひとみが、少しだけ翳かげったように見みえた）
((ถึงเซนเซจะยิ้มแย้มเหมือนเดิม แต่พอเธอเหลือบมองปฏิทินที่หน้าห้อง แววตาของเธอก็ดูเศร้าลงนิดหน่อย))

ยุ้ย / ユイ: 一ヶ月げつって……思おもっていたよりずっと、あっという間まなんですね。
(เวลา 1 เดือนนี่ ผ่านไปเร็วกว่าที่คิดเยอะเลยนะคะ)

ยุ้ย / ユイ: ここでの思おもい出でを、できるだけたくさん、胸むねに刻きざんでおきたいです。
(ฉันอยากจะจดจำช่วงเวลาที่ได้อยู่ที่นี่ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ค่ะ...)

（先生せんせいの笑顔えがおには、どこか寂さびしさが混まざっている。残のこされた時間じかんが、容赦ようしゃなく減へっていくのだった）
((รอยยิ้มของเซนเซดูเจือปนไปด้วยความเหงา... ฉันเองก็รู้สึกหน่วงๆ ในใจเหมือนกัน เวลาของเราเหลือน้อยลงทุกที))

Day 24: ความทรงจำในอดีต

（放課後ほうかご。ユイ先生せんせいは、カメラを片手かたてに、生徒せいとたちと楽たのしそうに写真しゃしんを撮とっている）
((หลังเลิกเรียน... ยุ้ยเซนเซหยิบกล้องถ่ายรูปออกมา และเดินถ่ายรูปกับนักเรียนในห้องอย่างสนุกสนาน))

ยุ้ย / ユイ: タワンさん！記念きねんに、一緒いっしょに撮とりましょうよ！
(คุณ ตะวัน! มาถ่ายรูปเป็นที่ระลึกด้วยกันสิคะ)

（カシャッ！シャッター音おとが響ひびき、画面がめんに僕ぼくたち二人ふたりの笑顔えがおが映うつし出だされた）
((แชะ! เสียงชัตเตอร์ดังขึ้น พร้อมกับภาพบนหน้าจอกล้องที่บันทึกรอยยิ้มของเราสองคนไว้))

ยุ้ย / ユイ: きれいに撮とれましたね。……この写真しゃしんは、宝物たからものにします。
(ออกมาดูดีมากเลยค่ะ... รูปนี้ฉันจะเก็บไว้อย่างดีเลยนะ)

ยุ้ย / ユイ: こうして写真しゃしんを残のこしていると……時間じかんが止とまればいいのにって、思おもっちゃいますね。
(พอได้ถ่ายรูปเยอะๆ แบบนี้ ยิ่งรู้สึกว่าไม่อยากให้เวลาผ่านไปเลยค่ะ...)

（カメラの画面がめんを見みつめる先生せんせいの笑顔えがおは、少しだけ切せつなそうだった）
((เซนเซมองรูปในกล้องแล้วยิ้มบางๆ... แต่ฉันรู้ว่าในใจของเธอคงกำลังเศร้าอยู่เหมือนกัน))

Day 25: งานอดิเรกแสนสนุก

（放課後ほうかご。ユイ先生せんせいがスマホでお土産みやげリストを真剣しんけんに眺ながめているのを見みかけた）
((หลังเลิกเรียน... ฉันบังเอิญเห็นยุ้ยเซนเซกำลังนั่งดูลิสต์ของฝากในสมาร์ทโฟนอย่างจริงจัง))

ยุ้ย / ユイ: うーん……タイパンツもいいし、ヤードムも定番ていばんだし……迷まよっちゃいます。
(อืม... กางเกงช้างก็น่าสนใจนะ... ยาดมก็ดี... เลือกไม่ถูกเลยค่ะ)

ยุ้ย / ユイ: そういえば……もしタワンさんが日本にほんに行いったら、なにがお土産みやげにほしいですか？
(ว่าแต่... ถ้าคุณ ตะวัน ได้ไปญี่ปุ่น อยากได้อะไรเป็นของฝากเหรอคะ?)

（僕ぼくの顔かおをのぞきこむ先生せんせい。なんだか、深ふかい意味いみがあるように聞きこえてしまう）
((เซนเซมองตาฉันเพื่อรอคำตอบ... มันเป็นคำถามที่ทำให้ฉันคิดไปไกลเลยล่ะ))

（まだ見みぬ未来みらいの約束やくそくが、別わかれの寂さびしさを少しだけ和らげてくれた。……絶対ぜったいに、日本にほんへ行いこう）
((การพูดถึงอนาคตที่ยังมาไม่ถึง ทำให้ความเศร้าที่ต้องจากลามันบรรเทาลงได้บ้าง... ฉันจะต้องไปหาเซนเซที่ญี่ปุ่นให้ได้เลย!))

Day 26: ออนเซ็นและการท่องเที่ยว

（今日きょうは、ユイ先生せんせいの、最後さいごの日本語にほんごの授業じゅぎょうだ。教室きょうしつは静しずまりかえり、みんな真剣しんけんに聞きき入いっている）
((วันนี้คือคาบเรียนภาษาญี่ปุ่นคาบสุดท้ายของยุ้ยเซนเซ บรรยากาศในห้องเงียบสงบ ทุกคนต่างตั้งใจฟังเธอพูด))

ยุ้ย / ユイ: この、一ヶ月間げつかん……。みなさん、一生懸命いっしょうけんめい勉強べんきょうしてくれて、ありがとうございました。
(ตลอด 1 เดือนที่ผ่านมา... ขอบคุณทุกคนที่ตั้งใจเรียนนะคะ)

ยุ้ย / ユイ: 私わたしも、ここでたくさんのコトを学まなびました……。絶対ぜったいに、忘わすれません。
(ฉันเองก็ได้รับประสบการณ์ดีๆ มากมายจากที่นี่... จะไม่มีวันลืมเลยค่ะ)

（チャイムが鳴なると、みんなが先生せんせいに寄より、お花はななどを渡わたし始はじめた。僕ぼくは、最後さいごまで待まった）
((พอเสียงกริ่งหมดเวลาดังขึ้น ทุกคนก็พากันเอาของขวัญและดอกไม้มามอบให้เซนเซ ฉันยืนรอจนคนเริ่มซาลง))

ยุ้ย / ユイ: タワンさん……。最後さいごまで残のこってくれて、ありがとう。
(คุณ ตะวัน... ขอบคุณที่อยู่รอจนถึงคนสุดท้ายนะคะ)

ยุ้ย / ユイ: 明日あしたで、この学校がっこうとも、お別わかれなんですね……。
(พรุ่งนี้แล้วสินะ... ที่ต้องบอกลาโรงเรียนนี้จริงๆ...)

ยุ้ย / ユイ: タワンさん……。放課後ほうかご、お時間じかんありますか？少し、手伝てつだってほしいコトがあって……。
(คุณ ตะวัน... ตอนเย็นว่างไหมคะ? ฉันมีเรื่องอยากจะให้ช่วยนิดหน่อย...)

（最後さいごの授業じゅぎょうは終おわった。でも、僕ぼくたちにはまだ、少しだけ時間じかんがある。明日あしたは最高さいこうの思おもい出でにしよう）
((คาบเรียนสุดท้ายจบลงแล้ว... แต่เวลาของเราสองคนยังเหลืออยู่อีกนิดหน่อย พรุ่งนี้ฉันจะต้องทำให้เป็นความทรงจำที่ดีที่สุดให้ได้))

Day 27: สัตว์เลี้ยงแสนรัก

（放課後ほうかご。約束やくそくどおり、ユイ先生せんせいとお土産みやげを買かいに、ウィークエンドマーケットに来きた）
((หลังเลิกเรียน ฉันพายุ้ยเซนเซมาเดินซื้อของฝากที่ตลาดนัดจตุจักรตามที่สัญญากันไว้))

ยุ้ย / ユイ: わあ……っ！広ひろいですね！いろんな物ものが売うっていて、迷まよっちゃいます！
(ว้าว... ที่นี่มีของขายเต็มไปหมดเลย! ละลานตาไปหมด!)

（二人ふたりでお店を巡めぐり、ハンドメイドのキーホルダー屋やさんで、先生せんせいが足あしを止とめた）
((เราสองคนเดินดูของกันไปเรื่อยๆ จนมาถึงร้านขายพวงกุญแจแฮนด์เมด เซนเซหยุดดูด้วยความสนใจ))

ยุ้ย / ユイ: かわいい……。名前なまえを、彫ほってもらえるみたいですよ。
(น่ารักจังเลย... มีสลักชื่อได้ด้วยล่ะค่ะ)

ยุ้ย / ユイ: タワンさんが卒業そつぎょうしても……これがあれば、私わたしを思おもい出だしてくれますよね。
(เวลาที่คุณ ตะวัน ไปเรียนต่อ หรือไปทำงาน... พวงกุญแจนี้จะช่วยเตือนความจำนะ)

ยุ้ย / ユイ: たとえ、離はなれ離ばなれになっても……思おもい出では、ずっと残のこりますから。
(แม้ว่าตัวเราจะอยู่ห่างไกลกัน... แต่ความทรงจำของเราจะยังคงอยู่ตลอดไป)

（二人ふたりの名前なまえが彫ほられたキーホルダーを、ギュッと握にぎる。これがお守まもりになりますようにと願ねがいながら）
((พวงกุญแจสองชิ้นสลักชื่อของเราสองคน ฉันกำมันไว้แน่น... หวังว่ามันจะเป็นเครื่องรางเชื่อมความรู้สึกของเราไว้ด้วยกันตลอดไป))

Day 28: วันเกิดสุดพิเศษ

（放課後ほうかご。職員室しょくいんしつで、ユイ先生せんせいの荷物にもつの整理せいりを手伝てつだっている。机つくえの上うえは、もうほとんど空からっぽだ）
((หลังเลิกเรียน... ฉันมาช่วยยุ้ยเซนเซเก็บของที่โต๊ะในห้องพักครู ของที่เคยมีเต็มโต๊ะ ตอนนี้ถูกเก็บลงกล่องเกือบหมดแล้ว))

ยุ้ย / ユイ: 片付かたづけが終おわると……机つくえの上うえが、すごく寂さびしく見みえますね。
(พอเก็บของหมดแล้ว โต๊ะมันดูโล่งๆ เหงาๆ เนอะ ว่าไหมคะ?)

（最後さいごの本ほんを取とろうとした先生せんせいの手てが滑り、本ほんが床ゆかに落おちた。二人ふたりで同時どうじにしゃがみこむ）
((เซนเซเอื้อมมือไปหยิบหนังสือเล่มสุดท้ายบนโต๊ะ แต่หนังสือดันร่วงหล่นลงพื้น เราสองคนก้มลงไปเก็บพร้อมกัน...))

ยุ้ย / ユイ: あっ……ごめんなさい……。
(อ๊ะ... ขอโทษค่ะ...)

（僕ぼくの手ては、本ほんではなく、先生せんせいの手てをギュッと握にぎりしめていた。先生せんせいが、ハッとして目めを丸まるくする）
((มือของฉันไม่ได้จับไปที่หนังสือ แต่กลับคว้ามือของเซนเซเอาไว้โดยไม่รู้ตัว... เธอเบิกตากว้างด้วยความตกใจ))

ยุ้ย / ユイ: 明日あしたで……最後さいごですね。学校がっこうに来くるのは。
(พรุ่งนี้... เป็นวันสุดท้ายแล้วนะคะ ที่ฉันจะได้มาโรงเรียนนี้...)

ยุ้ย / ユイ: そして、あさって……。フライトは、朝あさの十時じゅうじです……。
(แล้วมะรืนนี้... ไฟลท์บินของฉันคือสิบโมงเช้าค่ะ...)

（震ふるえる声こえ。涙をこらえているのがわかる。……僕ぼくは、決意けついしなければならない！）
((เสียงของเซนเซสั่นเทา เธอพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้... ฉันจะต้องตัดสินใจทำอะไรสักอย่างแล้ว!))

Day 29: หิมะและฤดูหนาว

（金曜日きんようび。ユイ先生せんせいが学校がっこうに来くる、最後さいごの日ひ。クラスのみんなで、サプライズのお別わかれ会かいを準備じゅんびした）
((วันศุกร์... วันสุดท้ายที่ยุ้ยเซนเซจะมาสอนที่โรงเรียน พวกเราในห้องแอบเตรียมจัดปาร์ตี้อำลาเซอร์ไพรส์เซนเซไว้))

ยุ้ย / ユイ: おはようございます、みなさ……えっ！？ この黒板こくばんは……。
(อรุณสวัสดิ์ค่ะทุกค... เอ๊ะ!? กระดานดำนี่มัน...)

（黒板こくばんには、みんなで書かいた感謝かんしゃのメッセージ。先生せんせいは口元くちもとを押おささえ、涙なみだを浮うかべている）
((บนกระดานดำเต็มไปด้วยข้อความขอบคุณภาษาญี่ปุ่นที่พวกเราช่วยกันเขียน เซนเซยกมือขึ้นปิดปาก น้ำตาคลอเบ้า))

（お別わかれ会かいは涙なみだと笑顔えがおに包つつまれ……やがて放課後ほうかご、教室きょうしつには僕ぼくと先生せんせいだけが残のこった）
((งานเลี้ยงอำลาเต็มไปด้วยรอยยิ้มและน้ำตา... จนกระทั่งเพื่อนๆ ทยอยกลับไปหมด เหลือแค่ฉันกับเซนเซในห้องเรียน))

ยุ้ย / ユイ: 終おわっちゃいましたね……。ここでの、私わたしの先生せんせいとしての役目やくめ。
(จบลงแล้วสินะคะ... บทบาทการเป็นคุณครูที่นี่ของฉัน...)

（先生せんせいは僕ぼくの顔かおをじっと見みつめた。記憶きおくに、焼やき付つけるように）
((เซนเซมองหน้าฉันนิ่งนาน ราวกับอยากจะบันทึกภาพของฉันไว้ในความทรงจำให้ชัดเจนที่สุด))

ยุ้ย / ユイ: 明日あした……空港くうこうで、待まってますからね。もし来こなかったら、今日きょうよりたくさん泣ないちゃいますよ。
(พรุ่งนี้... ฉันจะรอที่สนามบินนะคะ ถ้าคุณไม่มา ฉันคงร้องไห้หนักกว่าวันนี้อีกนะ)

Day 30: วันจบการศึกษา

（金曜日きんようびの夜よる。明日あしたの朝あさには、先生せんせいが日本にほんに帰かえってしまう。眠ねむれずにスマホを見みつめていた）
((คืนวันศุกร์... คืนสุดท้ายก่อนที่เซนเซจะบินกลับญี่ปุ่น ฉันนอนไม่หลับ เลยหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาดู))

システム / ระบบ: 📱 プルルル……！（LINE通話つうわの着信：ユイ先生せんせい）
(📱 ติ๊ง! (มียอดสายเรียกเข้าจาก LINE: Yui Sensei))

ยุ้ย / ユイ (เสียงจากโทรศัพท์): もしもし……。タワンさん、もう寝ねちゃいましたか？
(ฮัลโหล... คุณ ตะวัน นอนหรือยังคะ?)

ยุ้ย / ユイ (เสียงจากโทรศัพท์): 寝ねる前まえに、あなたの声こえが聞ききたくて……。明日あしたから会あえなくなるって思おもうと、なんだか胸むねが苦しくて。
(ฉันแค่อยากได้ยินเสียงคุณก่อนนอนน่ะค่ะ... พอคิดว่าจะไม่ได้เจอกันทุกวันแล้ว มันก็รู้สึกใจหายนิดหน่อย)

（先生せんせいの声こえが震ふるえている。僕ぼくはスマホを強つよく握にぎった。一ヶ月間げつかんの気持きもちが、あふれそうだ）
((น้ำเสียงของเซนเซฟังดูสั่นๆ ฉันกำโทรศัพท์แน่น ความรู้สึกที่เก็บซ่อนไว้ตลอด 1 เดือน มันเอ่อล้นจนแทบจะระเบิดออกมา))

ยุ้ย / ユイ (เสียงจากโทรศัพท์): それじゃあ……おやすみなさい、タワンさん。明日あした、会あいましょうね。
(ถ้างั้น... ราตรีสวัสดิ์นะคะคุณ ตะวัน... แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ)

（通話つうわが切きれた。明日あしたが、本当ほんとうに最後さいごの日ひだ。絶対ぜったいに、僕ぼくの気持きもちを全すべて伝つたえよう！）
((สายตัดไปแล้ว... พรุ่งนี้คือวันสุดท้ายจริงๆ ฉันจะต้องบอกความรู้สึกทั้งหมดให้เธอรู้ให้ได้!))

Day 31: ความรักนิรันดร์

（土曜日どようび、朝あさ九時じ。スワンナプーム空港くうこう。大勢おおぜいの人ひとの中なかから、息いきを切きらしてユイ先生せんせいを探さがす）
((วันเสาร์... เวลา 09:00 น. ณ สนามบินสุวรรณภูมิ ผู้คนพลุกพล่าน ฉันวิ่งกระหืดกระหอบตามหายุ้ยเซนเซไปทั่ว))

ยุ้ย / ユイ: タワンさん！ここです、こっち！
(คุณ ตะวัน! ทางนี้ค่ะ!)

（出発しゅっぱつゲートの前まえに、スーツケースを持もった先生せんせいがいた。僕ぼくは、全速力ぜんそくりょくで走はしり寄よった）
((ฉันเห็นเซนเซยืนอยู่หน้าเกตเตรียมตัวจะเข้าไปข้างในแล้ว... ฉันรีบวิ่งเข้าไปหาเธอ))

ยุ้ย / ユイ: そろそろ、中なかに入はいらないと。……本当ほんとうに、お別わかれですね。
(ได้เวลาที่ฉันต้องเข้าไปข้างในแล้วล่ะค่ะ... ถึงเวลาต้องบอกลากันจริงๆ แล้วนะ)

（拳こぶしをギュッと握にぎり、深呼吸しんこきゅうをする。これがいよいよ、最後さいごのチャンスだ！）
((ฉันกำมือแน่น สูตลมหายใจเข้าลึกๆ นี่คือโอกาสสุดท้ายแล้ว!))

ユイ先生せんせい！この一ヶ月間げつかん、僕ぼくは……僕ぼくは……っ！
(ยุ้ยเซนเซครับ! ตลอด 1 เดือนที่ผ่านมา ผม... ผม...!)